abr 26
O San Clemente
Moitas das cousas que pasaron o dÃa de entrega do premio San Clemente foron prescindibles. De feito no meu interior só unha permanece, a ledicia inmensa dese tempo, espazo e palabras coas mozas e mozos que premiarono Club. Elas e eles fixeron que todo o demais pasase a un segundo plano e que o facho da esperanza siga aceso na proximidade da súa enerxÃa. Combinamos as agullas e seguimos calcetando pretiño do corazón.
2 comentarios
Lascia un commento
Pois si!
As pÃcaras e os pÃcaros foron do mellor, dou boa fe.
Fermoso vestido, pirata…
sen dúbida compensaron por todo o resto (e que aÃnda non cobrei o premio :-S)